Katase Enoshima 19 Aug

เริ่มด้วยการไปเที่ยวชายทะเลของญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก Trip ครั้งนี้ ได้รับการเชิญชวนจากอัยโกะ (เจ้าแม่ทุนมอง) เพราะเค้าว่างจัด ไอ้เราก็ดันสอบเข้าโตได เร็วกว่าเพื่อนๆ ก็ว่างสิครับ เลยไปกับเค้าดีกว่า ไหนๆ อยู่บ้านก็ว่างๆ ไปครั้งนี้ ที่รุ้จักก็มี พี่ซัน อัย พี่ฐา แล้วก็เจซง (คนเกาหลี) ที่เหลือเป็นคนต่างชาติของหออัย ซึ่งเราไม่ค่อยรู้จักมากเท่าไร รู้จักคนนึงตอนหลังเพราะไปกินข้าวเย็นด้วยกัน ชื่อ ฮิโรโกะ เป็นเหมือนคนช่วยผู้อาศัยในหอ เวลามีปัญหา ไรงี้

เริ่มด้วยออกมาจากสถานี แวะซื้อแมค ไปเป็นข้าวเที่ยง เพราะตอนนั้นใกล้เที่ยงพอดี ว่าไปแล้ว ก็บ้ากันดีแฮะ มา ทะเล ทั้งแดดเปรี้ยงโคตรๆ ไร้เมฆบังแม้แต่น้อย คนญี่ปุ่นเองก็สู้แดดซะด้วยสิ นั่งกันกลางแดดซะยังงั้น หาดบ้านเรายังต้องมีอะไรบังบ้าง พวกต้นไม้ต้นใหญ่มากๆ ต้นสน อะไรพวกนี้ และที่สำคัญ บ้านเรานั้น ธุรกิจร่มจะบูมมาก แต่ดูที่นี่ ร่ม ไม่ค่อยบูมแฮะ แถมร่มก็เล็กกว่า เก้าอี้นั่งก็เล็กกว่า

เมื่อมาถึงชายหาดถ้าเป็นที่ไทย สิ่งที่ทุกคนคิดถึง คืออะไรครับ ?? แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นน่าจะต้องมีพวกส้มตำ ไก่ย่าง ไข่ปิ้ง แน่ๆ ใช่ไหม ตอนไปถึงก็คิดถึงพวกนั้นเหมอืนกัน แต่ปรากฏว่า ร้านที่นี่ก็มีครับ แต่เป็นน้ำแข็งใส กับพวกร้านขายอาหารธรรมดาของญี่ปุ่น (พวกราเมน อุด้ง กิวด้ง ยากิโซบะ ข้าวหน้าแกงกะหรี่ แต่ละอย่างนี่ มันช่างไม่เข้ากับชายทะเลเลยนะ - -) แต่เราก็ไม่ได้กินอะไร เพราะเราซื้อแมคไปนั่งกิน แทน เหอๆ ที่ชายหาดนี้ จะมี "บ้านทะเล" (แปลจากภาษาญี่ปุ่นว่าอุมิโนะอิเอะ) ไว้สำหรับเช่าล็อกเกอร์ให้เปลี่ยนชุด แล้วก็มีชาวเวอร์ให้อาบน้ำหลังจากขึ้นจากทะเล คนที่นี่เล่นทะเลได้อย่างที่คิดกันไว้เลย คือใส่น้อยชิ้นมาก ที่ไทย แม้จะเป็นผู้ชายก็มักใส่เสื้อลงทะเลหลายคน เพราะกลัวดำบ้าง อายบ้าง แต่ที่นี่ ความอายดูจะไม่ใช่สิ่งจำเป็น เหอๆ ดังนั้น เราจะเห็นคุณลุงพุงยื่น ใส่ผ้าเตี่ยยว เดินไปมา เป็นครั้งคราว และผู้หญิงใส่วันพีซ นั้นช่างน้อยนัก อัยเล่าให้ฟัง่วา พวกผู้หญิงญี่ปุ่นเค้าไดเอท ทั้งปี ก็เพื่อวันนี้โดยเฉพาะ อ้อ อย่างนี้นี่เอง

เราไปถึงทะเล ด้วยชุดที่ธรรมดามาก (ดูได้จากรูปนะครับ) แล้วก็ไม่ได้เตรียมตัวมาลงทะเลด้วย เพราะ ไม่เห็นภาพว่าทะเลที่นี่เป็นไง เลยกะไปชิวๆ อย่างเดียว สุดท้ายก็ไปนั่งกางร่ม (กลัวแดดเผา) กลางแดดบนเสื่อ เพื่อดูคนเล่นทะเล จะเอาหนังสืออ่านก็ลำบาก เพราะต้องถือร่ม (สรุปไปทำไมฟระนี่) สักพัก (เป็นชม. เหมือนกัน) อัยก็เริ่มอยากหาน้ำแข็งใสกิน เลยไปนั่งกินกับอัย แล้วก็เมาท์อีกเป็นชม. กลับมาพวกนั้นก็ยังเล่นไม่เสร็จซะที นั่งไปสักพัก เจอทั้งหมามาเล่นทะเล แล้วก็สาวสองคนที่แต่งบิกินี่มา แต่หิ้วกระเป๋าใบใหญ่มาด้วย (แล้วจะเล่นน้ำไงละเจ๊) สักพัก เดินทอดน่องไปมา ก็มีแก๊งค์หนุ่มมาชวนคุย (มาจีบนะเอง) แต่ท่าทางจะไม่สำเร็จ เจ๊เค้าก็เดินกันไปสองคน

รอพวกที่มาด้วยกันถึงห้าโมง ไอ้หนนุ่มออสเตรเลีย ก็ไม่มีที่ท่าว่ามันจะเล่นน้ำเสร็จซะที ให้เพื่อนเค้าไปเรียก ก็ไม่ได้ยิน พอทอดสายตา ไป อ๋อ มันเล่นน้ำกับสาวบิกินี่สองคน อย่างสนุกสนานออกรส (ตรงนี้ ขอไม่เล่าต่อ คงคิดภาพออก เหอๆ) กว่าจะตะโกนเรียกเค้า ให้ได้ยิน ได้ เสียเวลาไปหลายสิบนาที สุดท้ายเราเลย เดินกลับไปก่อน เพื่อขึ้นรถไปสถานี ยามาโตะ (yamato) เพื่อไปกินเนื้อย่าง ที่สุดอร่อย !!!! ระหว่างที่เราไปกันนั้น ก็นั่งรถไปคุยกันไป พี่ฐา ก็หลับสะมากกว่า เราเองก็ง่วงก็หลับๆ ตื่นๆ อ่านหนังสือไปบ้าง จนฮิโรโกะ มาถามว่า อ่านหนังสือไม่เบื่อเหรอ คุณชอบอ่านหนังสือมากกว่า คุยกับคนเป็นๆ งั้นเหรอ (ทำไงได้ เราพวกเมาท์ไม่เก่งกับคนไม่สนิทนี่) ก็บอก่วา อ่อ เราชอบเรียนหนังสือ ชอบที่จะรู้อะไรใหม่ๆ น่ะ พอถึงสถานี ก็เดินไปที่ร้าน ต้องรอคิวด้วย แต่พอได้เข้าไป สั่งเนื้อมาปิ้งแล้ว....

มันช่างอร่อยเสียนี่กระไร ถ้าไม่อร่อย คงเสียดายเวลารอคิวแย่ อร่อยมากซะจนไม่อยากจะเลิกกิน 2200 โดยประมาณต่อคน เมื่อเฉลี่ยกันแล้ว มันไม่แพงเลย ถ้าได้กินแบบบุฟเฟต์แล้วราคาเท่านี้ จะเพอร์เฟคมากๆ พอกินเสร็จก็ขึ้นรถกลับบ้านเป็นอันเสร็จการเที่ยวทะเล วันนี้ไป 

สำหรับรูป ใน facebook ดูได้ที่ http://www.facebook.com/album.php?aid=13102&id=517575937